Abdullah Öcalan’s volledige toespraak

“Beste kameraden,

Ethisch gezien voel ik mij verplicht om, via een — zij het herhalende — uitgebreide brief, verklarende en creatieve antwoorden te geven op de problemen, oplossingen, het bereikte niveau en de concrete situatie van onze Gemeenschapsgerichte Kameraadschapsbeweging.

Ik blijf de oproep voor ‘Vrede en Democratische Samenleving’ verdedigen, zoals op 27 februari 2025 uitgesproken. Door het bijeenroepen van het 12e Ontbindingscongres van de PKK hebben jullie, met de juiste inhoud, een volledig en positief antwoord gegeven op mijn oproep. Ik hecht grote historische waarde aan jullie reactie. Het niveau dat hiermee bereikt is, is van hoge waarde en historische betekenis. De inspanningen van de kameraden die deze communicatie tot stand hebben gebracht, zijn eveneens waardevol en prijzenswaardig.

Aan het einde van dit proces heb ik een ‘Manifest voor Democratische Samenleving’ opgesteld. Dit moet worden beschouwd als een historische transformatie. Het manifest bezit de nodige kenmerken om het vijftig jaar oude manifest ‘De Weg naar de Koerdische Revolutie’ te vervangen. Ik geloof dat dit nieuwe manifest niet alleen historische en sociale waarde heeft voor de Koerdische samenleving, maar ook op regionaal en mondiaal niveau. Ik twijfel er niet aan dat het het historische manifestentraditie zal belichamen.

Ik moet duidelijk stellen dat al deze ontwikkelingen het resultaat zijn van de gesprekken die ik op Imralı heb gevoerd. Er is grote zorg besteed om ervoor te zorgen dat deze ontmoetingen op basis van vrije wil hebben plaatsgevonden.

Het bereikte niveau vereist nieuwe stappen voor implementatie. Vooruitgang hangt onvermijdelijk af van het erkennen van het historische belang van dit moment en het naleven van wat dat vereist. De PKK-beweging en haar ‘Nationale Bevrijdingsstrategie’, die ontstond als reactie op de ontkenning van het Koerdische bestaan en die tot doel had een aparte staat op te richten, is ontbonden. Het bestaan van de Koerden is erkend; het fundamentele doel is daarmee bereikt. In die zin heeft de oorspronkelijke strategie zijn tijd gehad. Wat resteert, zou slechts herhaling en stilstand betekenen. Dit vormt de basis voor diepgaande kritiek en zelfkritiek.

Politiek duldt geen vacuüm, en daarom moet dat vacuüm worden opgevuld met het programma van de Democratische Samenleving, de strategie van Democratische Politiek en de basistactiek van holistisch recht. Dit proces is van historische betekenis. In het kader van deze overgang is het belangrijk dat de wapens vrijwillig worden neergelegd en dat er een wettelijk bevoegde commissie binnen het Turkse parlement (TBMM) wordt opgericht om de implementatie te begeleiden. We moeten afzien van onlogische benaderingen in de trant van “jij eerst, dan ik”. De noodzakelijke stap moet onvermijdelijk worden gezet. Ik zie de oprechtheid en heb vertrouwen dat deze stappen niet vergeefs zullen zijn.

Daarom wordt er gewerkt aan praktische stappen om tot een doorbraak te komen. Een positief integratieperspectief zou de beweging in staat stellen haar verantwoordelijkheid te nemen en haar doel van vrede en democratische samenleving te bereiken. De PKK heeft haar natiestaat-doel losgelaten. Het loslaten van dit doel impliceert ook het beëindigen van de militaire strategie, wat dus leidt tot haar ontbinding. Dit historische moment vraagt om verdere ontwikkeling.

Het vrijwillig neerleggen van wapens, zichtbaar voor het publiek en voor alle betrokken partijen, zal niet alleen gewicht geven aan de parlementaire commissie maar ook het vertrouwen van het volk versterken en onze beloften nakomen. Het opzetten van een publiek mechanisme voor ontwapening zal het proces vooruithelpen. Deze overgang van gewapende strijd naar democratische politiek en recht is geen verlies, maar moet worden gezien als een historische overwinning. De details van het ontwapeningsproces zullen nader worden gespecificeerd en snel in werking treden.

De DEM Partij, die in het parlement vertegenwoordigd is, zal haar verantwoordelijkheid nemen en samenwerken met andere partijen om het proces tot een succes te maken. Wat betreft mijn eigen vrijheidskwestie, die in de congresresoluties als een onmisbare voorwaarde werd genoemd, wil ik zeggen dat ik mijn vrijheid nooit als een persoonlijke kwestie heb beschouwd. Filosofisch gezien kan de vrijheid van het individu niet los worden gezien van de vrijheid van de samenleving. De vrijheid van het individu is een maatstaf voor de vrijheid van de samenleving, en omgekeerd. De implicaties van deze visie zullen worden nageleefd.

Ik geloof niet in wapens, maar in de kracht van politiek en sociale vrede. Ik roep jullie op dit principe in praktijk te brengen. De laatste ontwikkelingen in de regio hebben het belang en de urgentie van deze historische stap opnieuw aangetoond.

Ik zie uit naar alle vormen van kritiek, suggesties en bijdragen die jullie over dit proces willen leveren. Met ambitie en vastberadenheid verklaar ik dat deze discussies ons, de krachten van de Democratische Moderniteit, zullen leiden naar een nieuw theoretisch programma, en naar een nieuwe strategische en tactische fase op nationaal, regionaal en mondiaal niveau. Ik spreek mijn optimisme en bereidheid uit om aan de voorbereidende fase deel te nemen.

Wat betreft de toekomstige stappen, doe ik een beroep op jullie om de besluiten van het 12e congres in praktijk te brengen, in overeenstemming met de inzichten en suggesties in deze laatste brief, en zo het proces succesvol voort te zetten.

Blijvende kameraadschappelijke groeten.
Met de beste wensen,

Abdullah Öcalan
19 juni 2025