Turkmenenleider prijst Koerdische inclusiviteit, maar hekelt Bagdad
De Koerdische regio in Koerdistan zet opnieuw een stap richting inclusieve politiek en versterking van minderheidsrechten. Dat stelt Mona Qahwachi, plaatsvervangend leider van de Turkmeense Hervormingspartij, die zondag opriep tot een spoedige hervatting van de Koerdische parlementszittingen.
Volgens Qahwachi toont de internationale erkenning van de Koerdische aanpak aan dat de regio “een voorbeeld van inclusie” kan zijn in het Midden-Oosten. Voor het eerst in de geschiedenis kreeg een vertegenwoordiger van een minderheid de functie van parlementssecretaris. Binnen de Turkmeense gemeenschap werd dit besluit met instemming ontvangen.
“Dit heeft vertrouwen en geruststelling gebracht bij de Turkmeense vertegenwoordigers,” aldus Qahwachi tegenover de zender Kurdistan24. Tegelijkertijd klaagde zij dat opeenvolgende Iraakse federale regeringen er niet in zijn geslaagd de rechten van Turkmenen landelijk te beschermen.
Politieke impasse
De oproep van Qahwachi komt op een moment dat de Koerdische Democratische Partij (KDP) en de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK) intensief overleg voeren in Erbil. Beide partijen verklaarden vorige week dat het parlement uiterlijk in september weer bijeen moet komen. Sinds de eerste zitting op 2 januari is het parlement door politieke verdeeldheid grotendeels verlamd.
Qahwachi benadrukte dat Turkmenen “geen gasten zijn” in Koerdistan, maar volwaardige belanghebbenden. Haar partij heeft president Masoud Barzani gevraagd om te waarborgen dat Turkmenen een proportionele rol krijgen in de nieuwe regionale regering.
Model in de regio
Koerdistan staat internationaal bekend om het relatief sterke beleid op het gebied van minderheden. Via een quotasysteem zijn zetels in het parlement gereserveerd voor Turkmenen, Assyriërs, Chaldeeën, Armeniërs en Jezidi’s. Daarnaast bekleedden leden van deze groepen in het verleden al ministersposten en andere sleutelposities in de regionale regering.
Mensenrechtenorganisaties roemen deze aanpak als contrast met de rest van Irak, waar minderheden vaak te maken hebben met uitsluiting of zelfs verdrijving. Daarmee presenteert Koerdistan zich als zeldzaam voorbeeld van politieke co-existentie in een door conflicten verscheurd gebied.
