Gewapende groepen in Afrin en Serekaniye sturen aan op demografische verschuiving
De aanwezigheid van door Turkije gesteunde strijdgroepen in Rojava (Noord-Syrië) blijft de regio tekenen. Terwijl een delegatie van de Syrische interim-regering deze week Serekaniye bezocht, klinkt steeds luider de klacht dat de Koerdische bevolking doelbewust wordt onderdrukt en beroofd van haar rechten.
Volgens Mohammed Hajo, lid van het Vluchtelingencomité van Serekaniye, vervalsen strijdgroepen identiteitsdocumenten om nieuw aangekomen Arabieren als autochtone inwoners te registreren. “Hun geboorteplaats wordt herschreven tot Serekaniye,” zegt hij tegen de Koerdische zender Rudaw. “Op papier lijkt het alsof er een lokale veiligheidsmacht is opgebouwd, maar in werkelijkheid worden Koerden gemarginaliseerd en buitenspel gezet.” Van de driehonderd geregistreerde rekruten komen er volgens hem slechts vijftig daadwerkelijk uit de stad.
“Dit is een volgende stap in de poging de demografie te manipuleren,” stelt Hajo. “Wij streven naar een veiligheidsstructuur en een burgerraad waarin álle gemeenschappen vertegenwoordigd zijn. Maar dit beleid vergroot enkel het aandeel van geïmporteerde Arabieren en verdringt de Koerdische gemeenschap.”
Delegatie uit Ankara’s schaduw
De Syrische interim-regering, die in Turkije politieke en militaire steun vindt, stuurde dinsdag een delegatie naar Serekaniye onder leiding van viceminister van Binnenlandse Zaken Abdul Qadir Tahan. Daar sprak men met commandanten van de strijdgroepen over hun rol binnen de ‘openbare veiligheid’.
Voor Koerdische bewoners voelt zo’n bezoek vooral als een bevestiging van de macht van hun onderdrukkers. Sinds 2016, toen Turkije en bondgenoten steden als Afrin en Serekaniye veroverden op de Syrische Democratische Strijdkrachten (SDF), klagen bewoners over systematische verdrijving, gedwongen onteigening en discriminatie. Voor velen betekent dit een bestaan zonder politieke vertegenwoordiging, zonder veiligheid en zonder de meest basale rechten.
Afrin: belastingheffing onder dekmantel van veiligheid
In Afrin is de heropening van zogenoemde economische kantoren een nieuw teken dat de invloed van de milities onverminderd groot is. Officieel zouden deze structuren ontbonden zijn, maar in de praktijk functioneren ze als pressiekantoren. Vooral nu het olijvenoogstseizoen nadert, voelen Koerdische boeren de druk.
“De openbare veiligheidsmacht is machteloos,” zegt een lokale advocaat. “Gewapende groepen innen belastingen, leggen boetes op en nemen oogsten in beslag. Dit is niets minder dan een economische oorlogsvoering tegen de Koerdische bevolking.”
Volgens Ibrahim Shekho, die de situatie in Afrin nauwlettend volgt, verbiedt de Sultan Murad-brigade in het district Bulbule boeren hun olijven te plukken. “De olie wordt later door de milities geconfisqueerd of slechts tegen hoge afkoopsommen teruggegeven. Koerdische landeigenaren worden beroofd van hun broodwinning.”
Andere formaties waaronder Amshat, Hamzat en Ahrar al-Sharqiyah hebben in districten als Rajo, Mabata, Sheya en Jundres eveneens hun economische kantoren heropend. Daarmee lijkt de systematische uitbuiting van Koerden structureel ingebakken in het machtssysteem van de regio.
Oud zeer
Het fenomeen kent een lange voorgeschiedenis. In 2013 al waarschuwde Human Rights Watch dat gewapende groepen in Afrin olijfboeren afpersten voor bedragen tussen de tweeduizend en vijfduizend dollar. Twaalf jaar later lijkt die praktijk geïnstitutionaliseerd, met opnieuw de Koerdische bevolking als belangrijkste slachtoffer. Voor de Koerden in Afrin en Serekaniye betekent dit dat zij niet alleen hun land en oogsten verliezen, maar ook hun demografische aanwezigheid en fundamentele rechten. Hun roep om erkenning, bescherming en rechtvaardigheid klinkt luider, maar blijft tot nu toe onbeantwoord.
