Boodschap Abdullah Öcalan: ‘Vrijheidsstrijd is nu het organiseren van leven, niet meer dood’
Abdullah Öcalan heeft een boodschap gestuurd aan de vierde conferentie van de Anatolia Association for Supporting and Assisting the Families of Prisoners and the Missing, die in Istanbul plaatsvond en volgens de organisatie op brede publieke deelname kon rekenen. In zijn boodschap legde Öcalan de nadruk op een verschuiving in de betekenis van de vrijheidsstrijd: niet het voortzetten van nieuwe verliezen, maar het opbouwen van een vreedzame, democratische samenleving als vorm van trouw aan degenen die zijn omgekomen.
Conferentie in Istanbul met brede vertegenwoordiging
De bijeenkomst werd bijgewoond door uiteenlopende politieke en maatschappelijke vertegenwoordigers. Aanwezig waren onder meer Meral Danış Beştaş, woordvoerder van het Peoples’ Democratic Congress, en Arife Çınar en Cinar Altan, co-voorzitters van de Istanbul-afdeling van de People’s Equality and Democracy Party (DEM). Daarnaast namen ook vertegenwoordigers van de Democratic Regions Party deel, evenals delegaties van de Peace Mothers, de Marmara Association for Supporting the Families of Prisoners and Detainees en de Free Women’s Movement.
Leuzen tijdens de activiteiten; boodschap voorgelezen
Tijdens de conferentieactiviteiten werden meerdere leuzen gescandeerd, waaronder “De martelaren zijn onsterfelijk,” “Lang leve Leider Apo,” en “Er is geen leven zonder de leider.” Öcalans boodschap werd tijdens de conferentie voorgelezen door Mohammad Bulut.
Herdenking gekoppeld aan vrede en democratische opbouw
In de tekst benadrukt Öcalan dat het herdenken van de “martelaren van de strijd” volgens hem verbonden moet zijn aan het bouwen van een democratische samenleving “binnen het kader van vrede.” Hij schrijft dat hij alle omgekomenen herdenkt met “het grootste respect en dankbaarheid,” en stelt dat hun offers voortleven als bewustzijn, wil en historisch geheugen in de collectieve tocht van het volk richting vrijheid.
‘Geen toename van de dood, maar de kunst van het leven organiseren’
Een kernpunt in Öcalans boodschap is zijn formulering dat de vrijheidsstrijd “in deze fase” niet neerkomt op “een toename van de dood,” maar op “de kunst van het organiseren van het leven.” In diezelfde lijn stelt hij dat het herdenken van de martelaren niet zou moeten voortkomen uit nieuwe verliezen, maar uit het realiseren van het “democratische, gelijke en waardige leven” waarvoor zij volgens hem hebben gestreden.
Persoonlijke toon: verlies als pijn, streven naar het voorkomen van nieuwe slachtoffers
Öcalan schrijft dat elk verlies, ook al kan het als motivatie worden ervaren, voor hem een diepe pijn is die hij meedraagt. Hij stelt expliciet dat hij de dood van “zelfs maar één jong persoon” wil voorkomen en dat hij niet wil dat “nog een moeder” om haar kind rouwt.
‘Ware loyaliteit is een moedige basis voor vreedzame strijd’
Volgens Öcalan ligt ware loyaliteit niet in het openen van de weg naar meer verliezen. Hij koppelt loyaliteit juist aan het creëren van een “moedige politieke en sociale basis” voor een vreedzame strijd. De erfenis van de omgekomenen beschrijft hij niet als het voortzetten van oorlog, maar als het tonen van de wil om een democratische oplossing mogelijk te maken, omdat zij, schrijft hij, geloofden in een toekomst waarin mensen samen in vrijheid kunnen leven.
Oproep: deze fase bekronen met vrede en democratische consensus
Tot slot stelt Öcalan dat de huidige opdracht erin bestaat deze historische inspanning “met vrede te bekronen” en een nieuwe fase te openen op basis van “democratische consensus.” Hij definieert “waar respect” als het voorkomen van verdere verliezen, en “ware herinnering” als het brengen van de strijd naar een hoger, bewuster niveau dat het leven beter beschermt. De boodschap eindigt met een eerbetoon: hij buigt “in respect” voor de herinnering aan alle martelaren van de strijd en spreekt “respect en liefde” uit voor hun families.
