Koerdische olie-export bereikt 200.000 vaten per dag, maar wanbetaling uit Bagdad bedreigt akkoord
De export van ruwe olie uit de Koerdische Regio is weer op gang gekomen en overschrijdt inmiddels 200.000 vaten per dag, een belangrijke stap na ruim tweeënhalf jaar stilstand. Toch overschaduwt onrust het succes, nu Bagdad nog altijd geen betalingen heeft verricht aan internationale oliebedrijven, wat het akkoord onder druk zet.
Einde van jarenlange impasse
Op 27 september 2025 stroomde de eerste olie weer door de Kirkuk–Ceyhan pijpleiding richting de Turkse haven Ceyhan. De productie startte met 190.000 vaten per dag en steeg tot ongeveer 205.000 vaten. Het hervatten van de export betekende een einde aan de blokkade die sinds maart 2023 de economie van de Koerdische Regio lamlegde.
Nieuw samenwerkingsmodel
De hervatting kwam tot stand via een driepartijenakkoord tussen de KRG, het Iraakse Ministerie van Olie en internationale oliebedrijven. De olie wordt nu officieel verkocht via SOMO, de Iraakse staatsorganisatie voor olie-export. Een KRG-vertegenwoordiger houdt toezicht in Ceyhan, en de opbrengsten worden rechtstreeks naar Bagdad overgemaakt. Sinds de herstart zijn al vier miljoen vaten verkocht.
Wanbetaling uit Bagdad
Ondanks de operationele successen heeft Bagdad geen betalingen verricht aan de internationale bedrijven. Deze wanbetaling wekt wantrouwen en dreigt het akkoord te ondermijnen. Zonder compensatie kunnen de bedrijven hun productie niet voortzetten, terwijl de KRG het ziet als een politiek drukmiddel van vroeger.
Nieuwe gesprekken na verkiezingen
De kwestie wordt pas na de Iraakse parlementsverkiezingen besproken. Dan zullen de KRG en het Iraakse Ministerie van Olie opnieuw onderhandelen over naleving van het akkoord. De uitkomst hangt af van de politieke koers van de nieuwe regering – samenwerking of confrontatie.
Broos evenwicht
Voor nu symboliseert de hervatte export hoop én onzekerheid: de olie stroomt weer, maar het vertrouwen tussen Erbil en Bagdad blijft wankel. De komende maanden zullen bepalen of dit akkoord een duurzaam model van samenwerking wordt of opnieuw verzandt in oude conflicten.
