Koerden op Koers: Danar Worya over creatieve werelden, Koerdische verhalen en bouwen aan de volgende generatie

In een nieuwe aflevering van Koerden op Koers vertelt Worya over zijn jeugd, zijn eerste stappen in de entertainmentindustrie en de lessen die hij onderweg als creatief ondernemer heeft geleerd.

In onze rubriek Koerden op Koers spreken we met Koerdische ondernemers in Nederland en België. Deze serie geeft een stem aan inspirerende ondernemers met een Koerdische achtergrond die hun eigen pad volgen, dromen najagen en barrières doorbreken. In elk gesprek duiken we in de persoonlijke verhalen, uitdagingen en successen. Hoe zijn ze begonnen? Wat heeft hen gevormd? En welke rol speelt hun Koerdische identiteit in het ondernemerschap? Vandaag spreken we met Danar Worya, oprichter van Bright Winter Studio en Creative Cargo Festival. Een verhaal over de creatieve wereld, storytelling en toekomstvisie als een ondernemer.

Kun je iets vertellen over je persoonlijke achtergrond en de weg die je tot nu toe hebt afgelegd?

Zeker. Mijn naam is Danar Worya. Ik ben concept artist en creative director in de entertainmentindustrie en ik werk aan films, games en animatie.

Ik ben geboren in Halabja, in Bashur, en ben opgegroeid in Slemani. Toen ik 6 jaar was verhuisde ik met mijn familie naar Nederland. Al van jongs af aan was ik altijd aan het tekenen en schilderen. Ik merkte al snel dat creativiteit het enige was waar ik mezelf volledig in kon verliezen. Als iets me echt interesseerde, kon ik er uren aan werken zonder de tijd in de gaten te hebben.

Na de middelbare school adviseerde mijn tekenleraar mij om naar het Grafisch Lyceum Rotterdam te gaan.

Daar begon ik met Grafische Vormgeving, maar ik ontdekte al snel dat mijn passie niet lag bij ontwerpen met een muis. Ik wilde echt tekenen en werelden creëren. Daarom ben ik doorgestroomd naar de richting Visualiseren.

Tijdens die opleiding vertelde een klasgenoot mij voor het eerst over het beroep ‘concept artist’.

Tot dat moment wist ik niet eens dat zo’n baan bestond. Toen hij uitlegde dat films, games en series allemaal beginnen met concept art, waarbij artiesten de werelden, personages en omgevingen ontwerpen voordat ze gebouwd worden, viel voor mij alles op zijn plek. Dat was het moment waarop ik dacht: dit is wat ik wil doen.

Vanaf dat moment ben ik er volledig voor gegaan. Ik oefende iedere dag, deed onderzoek naar kunst, film, storytelling en gameontwikkeling en sloot me aan bij internationale online communities zoals DeviantArt. Ik wilde niet alleen beter leren tekenen, maar ook begrijpen hoe de industrie werkte. Wie waren de mensen die ik bewonderde? Waarom waren zij zo goed? Hoe kwamen films en games eigenlijk tot stand? Ik wilde het hele proces begrijpen.

Tijdens mijn studie aan de HKU kreeg ik de kans om stage te lopen bij Guerrilla Games. Daar werkte ik mee tijdens de vroege ontwikkeling van Horizon. Voor mij was dat de eerste keer dat ik achter de schermen zag hoe een grote game daadwerkelijk wordt gemaakt.

Niet lang daarna bezocht ik een internationaal evenement waar ik mijn portfolio liet zien aan Shaddy Safadi, oprichter van One Pixel Brush. Een paar maanden later nam hij contact met mij op voor freelancewerk. Via hem kreeg ik uiteindelijk de kans om mee te werken aan The Last of Us Part II. Dat was mijn eerste grote internationale opdracht en eigenlijk het begin van mijn professionele carrière.

Sindsdien heb ik mogen bijdragen aan verschillende films, games en series, waaronder The Last of Us, Transformers, Shazam! Venom 3 en andere internationale producties. Daarnaast geef ik wereldwijd lezingen en workshops aan scholen en evenementen over concept art, storytelling en de creatieve industrie, op plekken zoals kurdistan House in WEF, Lightbox Expo & Gnomon Workshops in Los Angeles en vele andere.

Als ik terugkijk, is mijn carrière eigenlijk altijd opgebouwd uit nieuwsgierigheid. Ik probeerde mezelf steeds in omgevingen te plaatsen waar ik kon leren van mensen die verder waren dan ik. Dat is nog steeds hoe ik vandaag de dag naar mijn werk kijk.

Van welke onderneming(en) ben jij op dit moment eigenaar?

Op dit moment ben ik eigenaar van Bright Winter Studio, een creatieve studio die zich richt op de ontwikkeling van films, animatie en wereldbouw. De studio is ontstaan vanuit een droom die ik al jarenlang heb: niet alleen bijdragen aan de verhalen van andere mensen, maar uiteindelijk ook mijn eigen verhalen vertellen.

Na tien jaar gewerkt te hebben aan internationale producties, zoals The Last of Us, Transformers en andere grote projecten, voelde ik dat het tijd was om de volgende stap te zetten. Ik had veel ervaring opgebouwd, een internationaal netwerk ontwikkeld en wilde die kennis inzetten om zelf originele producties te maken.

Op dit moment werken we aan onze eerste grote animatieproductie, een verhaal dat geïnspireerd is door de Koerdische cultuur en geschiedenis. Samen met een internationaal team van artiesten die hebben gewerkt aan onder andere Love, Death & Robots, Diablo, Call of Duty en The Last of Us proberen we een verhaal te maken dat lokaal geworteld is, maar wereldwijd aanspreekt.

Daarnaast ben ik medeoprichter en organisator van het Creative Cargo Festival in Rotterdam. Dat festival is ontstaan vanuit een heel ander doel: iets teruggeven aan de creatieve gemeenschap die mij zelf zoveel heeft gebracht.

Tijdens mijn carrière heb ik over de hele wereld festivals, workshops en conferenties bezocht. Daar heb ik ontzettend veel geleerd van professionals uit de industrie. Op een gegeven moment dacht ik: waarom creëren we zo’n plek niet in Rotterdam?

Creative Cargo Festival brengt daarom artiesten uit de wereld van film, games, animatie, fashion en design samen. Niet alleen om studenten te inspireren, maar ook om professionals met elkaar in contact te brengen en gesprekken te voeren over de toekomst van creativiteit, technologie en AI.

Als ik naar beide ondernemingen kijk, hebben ze eigenlijk hetzelfde doel. De één richt zich op het maken van verhalen, de ander op het samenbrengen van de mensen die die verhalen maken. Voor mij draait het uiteindelijk allebei om creativiteit, kennis delen en bouwen aan de volgende generatie.

Wat heeft je geïnspireerd om ondernemer te worden en hoe ben je tot je bedrijfsconcept gekomen?

Voor mij begon ondernemerschap eigenlijk niet met het idee dat ik ondernemer wilde worden. Het begon met de vraag: welke verhalen wil ik ooit vertellen?

Al jarenlang droom ik ervan om mijn eigen animatiefilm te maken. Toen ben ik mezelf gaan afvragen:

wat heb ik daarvoor nodig? Welke kennis moet ik opbouwen? Welk netwerk heb ik nodig? Welke ervaring moet ik eerst opdoen? Vanuit die vragen is Bright Winter Studio ontstaan.

Na tien jaar in de internationale entertainmentindustrie merkte ik dat ik niet alleen meer wilde bijdragen aan de projecten van anderen, maar ook zelf aan het roer wilde staan.

Ik wilde niet alleen onderdeel zijn van een schip, maar ook leren hoe je het schip bouwt en bestuurt.

Ik denk ook dat ik altijd een lange termijn-denker ben geweest. Ik kijk zelden naar wat iets mij morgen oplevert. Ik vraag me eerder af: als ik hier vijf of tien jaar consequent mijn energie in steek, waar kan het me dan brengen?

Die manier van denken heeft mij ook geholpen tijdens mijn carrière. Toen ik begon aan The Last of Us Part II wist ik dat ik niet alleen werkte aan een game, maar ook aan mijn eigen ontwikkeling. Ik wist dat ik zou samenwerken met mensen van wie ik ontzettend veel kon leren. Dat netwerk, die ervaring en die kennis zijn uiteindelijk minstens zo waardevol geweest als het project zelf.

Voor mij is ondernemerschap daarom vooral een manier om mijn creatieve visie werkelijkheid te maken. Natuurlijk hoort daar een bedrijf bij, maar dat is voor mij nooit het doel geweest. Het bedrijf is het middel om verhalen te kunnen vertellen, mensen samen te brengen en uiteindelijk iets achter te laten dat groter is dan ikzelf.

Er is een quote van Pharrell Williams die dat voor mij mooi samenvat: ‘Art without business is a hobby, and business without art is a waste of time.’ Dat is precies hoe ik ernaar kijk. Creativiteit en ondernemerschap versterken elkaar. Het één kan eigenlijk niet zonder het ander.”

Hoe ben je jouw onderneming(en) precies gestart en wat waren de eerste stappen die je hebt gezet?

Mijn ondernemerschap begon eigenlijk heel praktisch. Toen ik mijn eerste professionele opdrachten kreeg, moest ik uitzoeken hoe ik dat officieel ging regelen. Dus de eerste stap was simpel: een KvK-inschrijving, een administratie opzetten en leren hoe freelancen eigenlijk werkt. Dat wist ik allemaal nog niet, dus ik ben het gaandeweg gaan leren.

Ik ben iemand die veel leert door te doen. Natuurlijk doe ik onderzoek, maar op een gegeven moment moet je ook gewoon beginnen. Je kunt eindeloos blijven plannen, maar ondernemen leer je uiteindelijk alleen door daadwerkelijk te ondernemen.

Wat voor mij altijd belangrijk is geweest, is dat ik in de lange termijn denk. Ik kijk niet alleen naar de opdracht die vandaag voor me ligt, maar naar wat die opdracht me over vijf of tien jaar kan opleveren. Toen ik bijvoorbeeld aan The Last of Us Part II werkte, zag ik dat niet alleen als een baan. Ik zag het als een kans om te leren van de besten in de industrie, mijn netwerk uit te breiden en mezelf verder te ontwikkelen. Dat is uiteindelijk veel waardevoller gebleken dan alleen het salaris.

Van daaruit groeide het steeds verder. Eerst als freelancer, daarna als studio. Vervolgens kwamen er grotere plannen, zoals Bright Winter Studio en later ook Creative Cargo Festival. Iedere stap bouwde eigenlijk voort op de vorige.

Ik geloof niet dat je helemaal opnieuw begint wanneer je iets nieuws start. Je neemt altijd de ervaring, fouten, relaties en lessen van je vorige hoofdstuk mee. Daardoor voelt iedere nieuwe stap minder als opnieuw beginnen en meer als een volgende fase in dezelfde reis.

Welke obstakels of uitdagingen ben je tegengekomen in de beginfase van je ondernemerschap?

Ik denk dat de grootste uitdaging uiteindelijk niet het ondernemen zelf was, maar mezelf leren kennen.

In het begin dacht ik dat succes vooral draaide om harder werken. Dus ik werkte lange dagen, vaak tot diep in de nacht, en dacht dat dat de oplossing was. Maar gaandeweg ontdekte ik dat ik juist beter presteer wanneer ik structuur en ritme heb. Dingen zoals op tijd slapen, sporten, wandelen of even afstand nemen van een project zijn uiteindelijk net zo belangrijk geworden als het werk zelf.

Ik heb ook geleerd dat je je eigenwaarde niet volledig aan je bedrijf moet koppelen. Als je geluk alleen afhangt van omzet, opdrachten of succes, dan maak je jezelf ontzettend kwetsbaar. Ondernemerschap kent nu eenmaal pieken en dalen. Als je op je hoogtepunt denkt dat je onverslaanbaar bent en op je dieptepunt denkt dat je hebt gefaald, dan houd je het op de lange termijn niet vol.

Daarnaast werk ik in een industrie die continu verandert. Technologie ontwikkelt zich razendsnel en de creatieve sector verandert voortdurend. Dat betekent dat je nieuwsgierig moet blijven en bereid moet zijn om jezelf steeds opnieuw uit te vinden. Wat gisteren werkte, werkt morgen misschien niet meer.

Tegelijkertijd zie ik dat ook als iets positiefs. Verandering zorgt namelijk ook voor nieuwe kansen. Ik probeer daarom altijd voorbereid te zijn. Er is een uitspraak die ik mooi vind:

‘Opportunity meets preparation.’ Je hebt niet honderd kansen nodig; soms is één goede kans genoeg. Maar als die kans komt, moet je er wel klaar voor zijn.

Dat is misschien wel de grootste les die ik heb geleerd: investeer niet alleen in je vak, maar ook in jezelf. Want uiteindelijk ben jij als ondernemer je belangrijkste gereedschap.

Hoe heeft je Koerdische achtergrond invloed gehad op jouw ondernemersreis en de manier waarop je zaken doet?

Mijn Koerdische achtergrond heeft veel meer invloed op mijn werk dan ik vroeger dacht. Niet zozeer in wat ik maak, maar vooral in hoe ik met mensen omga.

Ik sta in de industrie bekend als iemand die graag verbinding maakt. Ik vind het belangrijk om oprecht geïnteresseerd te zijn in mensen, relaties op te bouwen en elkaar verder te helpen. Dat gevoel van gastvrijheid, respect en omkijken naar elkaar heb ik van huis uit meegekregen. Dat neem ik iedere dag mee in de manier waarop ik samenwerk.

De afgelopen anderhalf jaar heeft mijn achtergrond ook een veel diepere betekenis gekregen. Voor mijn eigen animatieproject ben ik me intensief gaan verdiepen in de Koerdische geschiedenis, muziek, tradities en verhalen. Daardoor ben ik mijn eigen cultuur eigenlijk opnieuw gaan ontdekken.

Dat project voelt voor mij niet alleen als een film, maar ook als een manier om mijn identiteit beter te begrijpen. Alles wat ik de afgelopen tien jaar heb geleerd als concept artist, filmmaker en storyteller komt daarin samen met mijn Koerdische achtergrond.

Uiteindelijk wil ik verhalen maken die universeel zijn, maar wel vanuit een perspectief dat nog weinig mensen kennen. Ik geloof dat juist daarin de kracht zit: hoe persoonlijker en eerlijker een verhaal is, hoe makkelijker mensen zich erin kunnen herkennen. En ik denk dat de Koerdische cultuur nog ontzettend veel verhalen heeft die het verdienen om verteld te worden.

Welke culturele elementen of waarden uit de Koerdische traditie draag je mee in je bedrijf?

Voor mij begint dat bij eerlijkheid en respect. Ik geloof dat je mensen moet behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden. Dat klinkt misschien simpel, maar in de praktijk maakt het een groot verschil.

Een waarde die ik heel belangrijk vind, is wat wij in het Koerdisch pîyawetî noemen. Dat gaat voor mij over integriteit, verantwoordelijkheid nemen en je woord nakomen. Als iemand hard werkt, respect toont en ergens echt voor gaat, dan vind ik dat je die persoon ook moet helpen als je die mogelijkheid hebt.

Ik geloof ook sterk in het delen van kennis. Tijdens mijn carrière heb ik veel geleerd van mensen die hun tijd namen om mij iets uit te leggen of een kans te geven. Dat probeer ik nu zelf ook door te geven, of dat nu via mijn studio is, het Creative Cargo Festival of de lezingen en workshops die ik geef.

Uiteindelijk draait ondernemen voor mij niet alleen om resultaten of winst. Het gaat ook om hoe je met mensen omgaat en welke cultuur je creëert. Ik hoop dat mensen die met mij samenwerken mij later niet alleen herinneren om het werk dat we hebben gemaakt, maar ook om de manier waarop we met elkaar zijn omgegaan.

Hoe zie je de rol van diversiteit en interculturele ervaringen in het succes van je onderneming?

Ik geloof dat diversiteit ontzettend waardevol is, omdat verschillende achtergronden ook verschillende perspectieven met zich meebrengen. Juist in de creatieve industrie ontstaan de beste ideeën vaak wanneer mensen met verschillende ervaringen samenwerken.

Tegelijkertijd vind ik het belangrijk dat ik uiteindelijk beoordeeld word op de kwaliteit van mijn werk. Ik wil niet dat iemand mij een kans geeft omdat ik Koerdisch ben, een migratieachtergrond heb of uit een bepaalde cultuur kom. Ik wil dat iemand voor mij kiest omdat mijn werk goed is en omdat ik waarde toevoeg aan een project.

Mijn achtergrond is een onderdeel van wie ik ben en heeft zeker invloed op de verhalen die ik vertel.

Maar mijn vakmanschap moet altijd voorop staan. Uiteindelijk is dat ook de mooiste vorm van gelijkwaardigheid: dat mensen je respecteren om wat je kunt, terwijl je tegelijkertijd trots kunt zijn op waar je vandaan komt.

Ik denk dat die combinatie juist krachtig is. Je hoeft je identiteit niet weg te stoppen, maar je hoeft er ook niet volledig door gedefinieerd te worden. Voor mij vullen die twee elkaar aan.

Wat zijn de belangrijkste lessen die je hebt geleerd tijdens je ondernemerschap tot nu toe?

De belangrijkste les die ik heb geleerd, is dat ondernemen niet betekent dat alles volgens plan verloopt. Integendeel. Juist de momenten waarop iets mislukt of anders loopt dan je had verwacht, zijn vaak de momenten waarop je het meeste leert.

Ik vergelijk ondernemerschap vaak met het lopen door een tunnel. Aan het begin zie je alleen een klein lichtpuntje in de verte. Je weet niet precies hoe je daar komt en je ziet de hele route nog niet. Maar zolang je blijft lopen, wordt het beeld steeds duidelijker. Dat is voor mij ondernemen.

Ik heb ook geleerd dat succes niet iets is wat constant blijft. Het leven gaat in seizoenen. Soms zit je in een periode waarin alles lijkt te lukken en soms lijkt alles tegen te zitten. Het belangrijkste is dat je jezelf niet volledig laat meeslepen door die pieken en dalen. Op je beste dag ben je niet onoverwinnelijk, en op je slechtste dag ben je ook geen mislukking.

Daarnaast heb ik ontdekt hoe belangrijk structuur en routine zijn. Vroeger dacht ik dat motivatie het belangrijkste was. Nu weet ik dat discipline veel waardevoller is. Kleine gewoontes, zoals goed slapen, sporten, wandelen of bewust even afstand nemen tussen twee projecten, zorgen ervoor dat ik op de lange termijn veel consistenter kan presteren.

En misschien wel de grootste les: leer jezelf kennen. Hoe beter ik begrijp hoe ik werk, waar ik energie van krijg en wanneer ik het beste presteer, hoe betere keuzes ik kan maken als ondernemer. Uiteindelijk is je bedrijf een verlengstuk van jezelf.

Daarom begint goed ondernemerschap ook bij zelfkennis.

Welke tips zou je geven aan andere aspirant-ondernemers, zeker die met een migratie- of culturele achtergrond?

Het belangrijkste advies dat ik kan geven, is: blijf jezelf.

Natuurlijk moet je professioneel zijn en je aanpassen aan de omgeving waarin je werkt. Maar overal waar ik echt succesvol ben geweest, was dat omdat ik mezelf bleef. Mensen voelen het wanneer je authentiek bent, en juist dat maakt je onderscheidend.

Het tweede is: investeer in jezelf. Niet alleen in je vak, maar ook in wie je bent als persoon. Hoe beter je jezelf kent, hoe beter je omgaat met tegenslagen, kritiek en succes.

Veel ondernemers zijn continu bezig met hun bedrijf, maar vergeten aan zichzelf te werken. Terwijl jij uiteindelijk het belangrijkste onderdeel van je onderneming bent.

En wees niet bang om groot te dromen. Toen ik begon, kende ik niemand in de internationale industrie. Ik ben stap voor stap mijn netwerk gaan opbouwen, ben naar evenementen gegaan, heb mijn werk laten zien en ben blijven leren. Dat heeft uiteindelijk deuren geopend waarvan ik vroeger niet eens wist dat ze bestonden.

Voor mensen met een migratie- of culturele achtergrond wil ik vooral zeggen: zie je achtergrond niet als een beperking, maar als iets dat jou uniek maakt. Tegelijkertijd moet je ervoor zorgen dat je vakmanschap altijd voor zichzelf spreekt. Uiteindelijk is kwaliteit de taal die iedereen begrijpt.

Tot slot: onthoud dat je jezelf wél kunt controleren, maar de wereld niet. Je kunt niet bepalen hoe anderen reageren of welke kansen je krijgt. Je kunt wel bepalen hoeveel energie je steekt in je ontwikkeling, hoe je met mensen omgaat en hoe je omgaat met tegenslagen. Dat ligt volledig in jouw handen.”

Hoe ben je omgegaan met eventuele vooroordelen of barrières binnen de zakelijke wereld?

In het begin nam ik een afwijzing nog wel eens persoonlijk. Als iemand nee zei, dacht ik al snel dat het aan mij lag. Maar met de jaren ben ik daar anders naar gaan kijken.

Vandaag de dag zie ik een ‘nee’ vooral als feedback. Ik vraag mezelf niet af waarom iemand mij heeft afgewezen, maar wat ik had kunnen doen om die persoon wél te overtuigen. Want als iemand nee kan zeggen, dan betekent dat ook dat diegene ooit ja kan zeggen.

Dat geeft mij juist motivatie om mezelf te blijven ontwikkelen.

Ik probeer altijd te denken in oplossingen in plaats van obstakels. Als een deur dichtgaat, vraag ik me af of ik misschien bij de verkeerde deur sta. Dat is eigenlijk hoe mijn hele carrière is opgebouwd.

In het begin dacht ik bijvoorbeeld dat ik alleen art directors hoefde te kennen, omdat zij werk uitdelen. Later ontdekte ik dat art directors samenwerken met production designers, die weer samenwerken met regisseurs, die op hun beurt weer met producenten werken. Door steeds beter te begrijpen hoe de industrie in elkaar zit, begreep ik ook waar beslissingen vandaan kwamen en waar ik zelf waarde kon toevoegen.

Dat is misschien wel een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd: probeer niet alleen goed te worden in je vak, maar begrijp ook hoe de wereld om je heen werkt. Begrijp hoe projecten worden gefinancierd, hoe beslissingen worden genomen en hoe mensen met elkaar samenwerken. Hoe beter je dat begrijpt, hoe meer mogelijkheden je voor jezelf creëert.

En uiteindelijk geloof ik dat doorzettingsvermogen het verschil maakt. Talent is belangrijk, maar talent zonder volharding brengt je niet ver. Je hoeft niet iedere kans te krijgen; je hebt uiteindelijk maar één goede kans nodig. Zorg er alleen voor dat je er klaar voor bent wanneer die kans zich aandient.

Wat zijn je toekomstplannen voor je onderneming en hoe wil je blijven groeien?

Mijn grootste ambitie is om alles wat ik de afgelopen tien jaar heb opgebouwd uiteindelijk terug te brengen naar Koerdistan. Niet alleen in de vorm van één film, maar door een creatieve industrie mee te helpen opbouwen waarin de volgende generatie artiesten de kans krijgt om op internationaal niveau te werken.

Met Bright Winter Studio werken we op dit moment aan onze eerste animatieproductie. Dat is voor mij een droom die al jaren bestaat: een verhaal vertellen dat geworteld is in de Koerdische cultuur, maar een wereldwijd publiek aanspreekt. Ik geloof dat goede verhalen universeel zijn, ongeacht waar ze vandaan komen.

Daarnaast wil ik Creative Cargo Festival verder laten groeien. Dit is pas onze eerste editie, maar de ambitie is om het uit te laten groeien tot een internationaal platform waar kunstenaars, filmmakers, gameontwikkelaars en ontwerpers elkaar ontmoeten, kennis delen en nieuwe samenwerkingen aangaan.

Persoonlijk wil ik mezelf ook blijven uitdagen. Ik zie mezelf niet als iemand die één beroep heeft. Ik ben creatief, en dat kan zich op veel verschillende manieren uiten. Of dat nu een film is, een game, een boek, een festival of een nieuw bedrijf, zolang ik iets kan creëren en een verhaal kan vertellen, krijg ik daar energie van.

Misschien is dat ook wel het belangrijkste advies dat ik mensen wil meegeven: leer verhalen vertellen.

Storytelling is niet alleen belangrijk voor films of boeken. Het helpt je ook om mensen te inspireren, ideeën over te brengen, beter samen te werken en uiteindelijk ook beter te ondernemen.

Ik denk dat ondernemerschap uit twee fases bestaat. De eerste is het ontwikkelen van je vakmanschap: zorgen dat je echt goed wordt in wat je doet. De tweede fase gaat over mensen. Leren communiceren, vertrouwen opbouwen, leidinggeven en samenwerken. Uiteindelijk is die tweede fase misschien wel de moeilijkste, maar ook de meest waardevolle.

En als ik over twintig of dertig jaar terugkijk, hoop ik niet alleen dat ik mooie projecten heb gemaakt, maar vooral dat ik iets heb achtergelaten waar de volgende generatie op verder kan bouwen. Dat zou voor mij het grootste succes zijn.

Hoe zie je de verbinding tussen de Koerdische gemeenschap en de bredere Nederlandse/Belgische markt, en hoe draag jij hieraan bij?

Ik zie daar een enorme kans. De afgelopen tien jaar heb ik mogen werken aan internationale films, games en series en heb ik een netwerk opgebouwd binnen de creatieve industrie in Europa en de Verenigde Staten. Alles wat ik in die periode heb geleerd, wil ik uiteindelijk gebruiken om bruggen te bouwen tussen die internationale wereld en de Koerdische creatieve gemeenschap.

Voor mij gaat dat niet alleen over Koerdische verhalen vertellen, maar ook over het laten zien hoeveel talent er is. Ik zie steeds meer Koerdische filmmakers, muzikanten, ontwerpers en kunstenaars opstaan die werk maken van internationaal niveau. Dat verdient een groter podium.

Ik geloof dat de entertainmentindustrie de komende jaren steeds meer op zoek zal gaan naar nieuwe perspectieven en verhalen. We hebben jarenlang veel verhalen uit dezelfde delen van de wereld gezien. Nu is er steeds meer interesse in culturen en stemmen die internationaal nog minder bekend zijn. Ik denk dat de Koerdische cultuur daar een bijzondere bijdrage aan kan leveren.

Wat ik zelf probeer te doen, is twee werelden met elkaar verbinden. Aan de ene kant blijf ik actief in de internationale creatieve industrie, waar ik lesgeef, spreek op evenementen en samenwerk met studio’s en professionals. Aan de andere kant gebruik ik die ervaring om Koerdische verhalen, kunstenaars en talent zichtbaar te maken en kansen te creëren.

Uiteindelijk hoop ik dat jonge Koerden over een aantal jaar niet meer denken dat ze naar Hollywood moeten verhuizen om succesvol te worden. Ik hoop dat we een creatieve industrie kunnen opbouwen waarin talent ook vanuit Koerdistan internationaal kan doorbreken.

Dat is misschien wel mijn grootste ambitie: niet alleen zelf mooie projecten maken, maar ook deuren openen voor de generatie die na mij komt.

Benieuwd geworden naar Danar Worya en zijn onderneming?

Neem vooral eens een kijkje op de website en sociale mediakanalen van Bright Winter Studio en Creative Cargo Festival 

De website van Bright Winter Studio: https://brightwinter.studio/ 

De instagrampagina van Bright Winter Studio: @brightwinter.studio 

De website van Creative Cargo Festival: https://www.creativecargofestival.com/ 

De instagrampagina van Creative Cargo Festival: @creativecargofestival 

De instagrampagina van Danar Worya: @danarworya