Dertig juridische balies eisen onmiddellijke vrijlating Demirtaş
Dertig orde van advocaten in Türkiye hebben de autoriteiten opgeroepen om uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) en het Turkse Constitutionele Hof direct uit te voeren en Selahattin Demirtaş vrij te laten. In hun verklaring benadrukken zij dat beslissingen waarbij rechten zijn geschonden moeten worden hersteld en dat de rechtsstaat leidend hoort te zijn.
EHRM: vrijlating zonder uitstel
Het EHRM bepaalde op 8 juli dat Demirtaş, sinds november 2016 vast op terreurgerelateerde aanklachten, onmiddellijk moet worden vrijgelaten. Türkiye tekende beroep aan, maar het Hof handhaafde zijn oordeel; de uitspraak is definitief.
Binnenlandse rechtspraak en vervolgstappen
Het Constitutionele Hof van Türkiye concludeerde al in 2020 dat de rechten van Demirtaş zijn geschonden. De minister van Justitie meldde woensdag dat de bevoegde rechtbank in Ankara de EHRM-uitspraak gaat beoordelen. President Erdoğan zei dat de regering “zal handelen naar wat de rechtspraak beslist”.
Politieke steun voor uitvoering
Invloedrijke politici spraken zich niet tegen de EHRM-beslissing uit. MHP-leider Devlet Bahçeli noemde vrijlating “gunstig voor Türkiye”. Als nauwe bondgenoot van president Erdoğan en belangrijke stem binnen het lopende vredesproces weegt zijn positie in Ankara zwaar.
Verwachting: snelle beslissing
Veel juristen voorzien een spoedige vrijlating en wijzen erop dat juridische obstakels grotendeels zijn weggenomen. Een beslissing in lijn met internationale en nationale uitspraken zou volgens hen vertrouwen in de rechtsstaat versterken.
Achtergrond: DEM-partij en vredesgesprekken
Demirtaş was van 2014 tot 2018 co-voorzitter van de pro-Koerdische HDP, die vanwege juridische kwesties is doorgegaan als DEM-partij. Veel partijgenoten zitten eveneens vast op verdenking van PKK-banden. Intussen voeren Türkiye en de PKK sinds ongeveer een jaar openlijke gesprekken over de-escalatie — een ontwikkeling die, mits verankerd in wet en recht, kansen biedt op politieke normalisatie en meer ruimte voor Koerdische vertegenwoordiging.
