3 augustus 2014: het begin van de genocide op de Yezidi’s
Op 3 augustus 2014 begon de genocide op de Yezidi’s in Şengal.
Op 3 augustus 2014 begon een van de donkerste hoofdstukken uit de recente geschiedenis van Kurdistan. Terreurgroep Islamitische Staat viel die ochtend Şengal en de omliggende Yezidi-dorpen aan. Duizenden mensen werden vermoord, ontvoerd of gedwongen hun huizen te verlaten.
De aanval was geen gewone militaire operatie. IS richtte zich bewust op de Yezidi’s vanwege hun geloof. Mannen werden geëxecuteerd, vrouwen en meisjes werden als slaaf verkocht en kinderen werden bij hun families weggehaald. De Verenigde Naties erkenden deze misdaden later als genocide.
Aanvallen op Singal
In de vroege ochtend van 3 augustus trok IS vanuit verschillende richtingen het district Şengal binnen. De terreurgroep had in de maanden daarvoor grote delen van Irak en Syrië veroverd.
Veel Yezidi-families werden volledig verrast. Veiligheidseenheden trokken zich op verschillende plaatsen terug, waardoor dorpen vrijwel onbeschermd achterbleven. Veel inwoners kregen nauwelijks tijd om voedsel, water of persoonlijke bezittingen mee te nemen.
Gezinnen vluchtten in auto’s, vrachtwagens of te voet. Ouderen, zieken en mensen zonder vervoer konden vaak niet op tijd ontsnappen. Zij vielen in handen van IS.
Tienduizenden mensen vluchten naar de berg
Een groot deel van de bevolking vluchtte richting de Şengalberg. Tienduizenden Yezidi’s kwamen daar vast te zitten. IS controleerde de wegen rond de berg en probeerde de vluchtelingen af te sluiten van de buitenwereld.
Op de berg was bijna geen voedsel, drinkwater of medische hulp aanwezig. De temperatuur liep overdag hoog op. Vooral kinderen, ouderen en zieken waren kwetsbaar. Verschillende mensen stierven door uitdroging, uitputting en gebrek aan medische zorg.
De beelden van families die zonder bescherming op de kale berg vastzaten, bereikten de internationale gemeenschap. Later werden met internationale luchtsteun en de inzet van Koerdische strijders vluchtroutes geopend. Daardoor konden duizenden mensen richting het noordoosten van Syrië en de Kurdistan-regio ontsnappen.
Mannen en oudere jongens worden geëxecuteerd
Yezidi’s die door IS werden gevangengenomen, werden vaak van elkaar gescheiden. Mannen en oudere jongens werden uit de groepen gehaald. Velen van hen werden ter plaatse doodgeschoten of naar andere locaties gebracht om te worden geëxecuteerd.
Op verschillende plaatsen rond Şengal werden later massagraven ontdekt. Daarin lagen de lichamen van mannen, vrouwen en kinderen die tijdens de genocide waren vermoord.
Een van de bekendste massamoorden vond plaats in het dorp Kocho. IS hield de inwoners daar bijna twee weken gevangen. Op 15 augustus werden de mannen van de vrouwen en kinderen gescheiden. Honderden mannen werden vervolgens vermoord.
Tot vandaag zijn nog niet alle massagraven geopend. Veel families weten daardoor nog altijd niet waar hun vermiste familieleden zijn begraven.
Duizenden Yezidi-vrouwen en -meisjes werden door IS ontvoerd. Zij werden meegenomen naar plaatsen in Irak en Syrië. Daar werden zij verkocht, mishandeld, verkracht en gedwongen om met IS-strijders te trouwen.
Sommige meisjes waren nog zeer jong. Zij werden meerdere keren doorverkocht en jarenlang gevangen gehouden. IS gebruikte seksuele slavernij bewust als onderdeel van de aanval op de Yezidi-gemeenschap.
Jonge jongens werden vaak bij hun moeders weggehaald. Zij werden naar trainingskampen gebracht, geïndoctrineerd en soms gedwongen om voor de terreurgroep te vechten. Andere kinderen verloren tijdens de aanval hun ouders of raakten jarenlang van hun familie gescheiden.
Hoewel veel gevangenen later werden bevrijd of konden ontsnappen, worden nog altijd Yezidi-vrouwen en kinderen vermist.
Vrouwen en meisjes worden verkocht als slaaf
Duizenden Yezidi-vrouwen en -meisjes werden door IS ontvoerd. Zij werden meegenomen naar plaatsen in Irak en Syrië. Daar werden zij verkocht, mishandeld, verkracht en gedwongen om met IS-strijders te trouwen.
Sommige meisjes waren nog zeer jong. Zij werden meerdere keren doorverkocht en jarenlang gevangen gehouden. IS gebruikte seksuele slavernij bewust als onderdeel van de aanval op de Yezidi-gemeenschap.
Jonge jongens werden vaak bij hun moeders weggehaald. Zij werden naar trainingskampen gebracht, geïndoctrineerd en soms gedwongen om voor de terreurgroep te vechten. Andere kinderen verloren tijdens de aanval hun ouders of raakten jarenlang van hun familie gescheiden.
Hoewel veel gevangenen later werden bevrijd of konden ontsnappen, worden nog altijd Yezidi-vrouwen en kinderen vermist.
Een gemeenschap blijvend getroffen
De genocide kostte duizenden Yezidi’s het leven. Meer dan 6.000 vrouwen en kinderen werden ontvoerd. Honderdduizenden inwoners van Şengal moesten hun huizen verlaten.
Veel overlevenden wonen jaren later nog altijd in vluchtelingenkampen. De wederopbouw van Şengal verloopt langzaam. Huizen, scholen, ziekenhuizen en heiligdommen werden tijdens de oorlog verwoest.
Ook de politieke en veiligheidssituatie blijft onzeker. Verschillende gewapende groepen zijn in het gebied actief. Hierdoor durven veel Yezidi-families nog niet terug te keren.
De gevolgen van de genocide zijn daardoor nog dagelijks zichtbaar. Overlevenden kampen met trauma’s en families wachten op informatie over hun vermiste geliefden. Ook blijven zij vragen om gerechtigheid en vervolging van de verantwoordelijken.
Herdenken en niet vergeten
Ieder jaar herdenken Yezidi’s op 3 augustus de slachtoffers van de genocide. Wereldwijd worden bijeenkomsten, stille tochten en herdenkingen georganiseerd. Nabestaanden vertellen de verhalen van hun familieleden, zodat de misdaden niet worden vergeten.
De genocide op de Yezidi’s laat zien wat er kan gebeuren wanneer een religieuze gemeenschap wordt ontmenselijkt en zonder bescherming achterblijft. Erkenning alleen is daarom niet voldoende. De daders moeten worden vervolgd, vermisten moeten worden opgespoord en overlevenden moeten de kans krijgen hun leven opnieuw op te bouwen.
Koerdistan Vandaag staat op deze dag stil bij alle Yezidi’s die werden vermoord, ontvoerd of verdreven. Wij herdenken de slachtoffers en wensen de overlevenden en nabestaanden kracht, gerechtigheid en vrede toe.